Hugo Roelandt

Auto Mobile Tergicristallo, 1985
Performance

< Automobiënnale 2, Middelheimpark, Antwerpen, Juni-September. '85

< Agua i Agua, Espace 11, Fundacio Miro, Barcelona, April '86

Roelandts best gekende werk uit die periode [1980] is Auto Mobile Tergicristallo, een serie van bewegende ruitenwissers geplaatst in een vijver in het Middelheim openlucht museum, tijdens de Automobiënnale 2 in 1985. Het werk sprong zo in het oog dat een Vlaamse krant, zonder verwijzing naar Roelandt, het Middelheim of zelfs naar kunst, een foto ervan als een grap over het aanhoudende regenweer gebruikte.

Uit de catalogus van het Middelheim: Het project Auto mobile tergicristallo legt – via de ruitenwisser as “pars pro toto” voor de wagen – de nadruk op de auto- mobiliteit, de zelf-beweging. Een fotocel wordt beïnvloed door de cyclus van het daglicht en laat dat licht de elektrische energie controleren. De ruitenwissers zijn in een vijver geplant, als riet, als planten die leven van de fotosynthese. 

Auto mobile tergicristallo vormt een systeem dat volkomen zelf bewegend is, onafhankelijk van een ingreep van buiten. De intensiteit van het zonnelicht controleert de installatie en laat de periode van de ruitenwisser-snelheid variëren van één tot twintig seconden. 

Om de zelfbevestiging, de door gewoontevorming onzichtbaar geworden pseudo-evidentie van het systeem duidelijk te maken is in de installatie van Auto mobile tergicristallo de paradox ingebouwd dat de ruitenwissers enkel functioneren als de zon schijnt. Deze installatie refereert niet zomaar naar een ecologisch verantwoord voertuig, naar de automobiliteit gecontroleerd door de natuurlijke cyclus van het licht. Auto mobile tergicristallo bestaat-op-zich. De ruitenwissers functioneren slechts omwille van mekaar, onafhankelijk van hun bewust paradoxale context. De ruitenwisser staat hier los van zijn rationele, de autobestuurder dienende, functie. Het project is ontdaan van iedere representatie: er wordt niet uitgebeeld.

(Uittreksels uit Hugo Roelandt: Let's Expand The Sky, red. Marc Holthof, Occasional Papers, Londen, 2016)