BODY

1974 zelfportretten in travestie %284%29 Estate of Hugo Roelandt

Na gestudeerd te hebben aan de academie van Aalst, trok Hugo Roelandt in 1970 naar de Antwerpse Academie, waar hij later zou les geven. Hij begon er in de afdeling grafische kunsten, maar schakelde al vlug over naar fotografie. Vanaf het begin was hij niet geïnteresseerd in traditionele narratieve kunstfotografie, maar in het veranderen van de realiteit voor de camera. In 1974 maakte hij een opmerkelijke reeks van fotografische Gevoelens. Het is een serie zelfportretten waarin hij zijn eigen gezicht fotografeerde dat verschillende, vaak erg overdreven, gevoelens uitdrukte. Hij maakte ook een serie zelfportretten waarin hij in vrouwenkleren provocerende en verleidelijke poses aannam. Deze vroege voorbeelden van wat wij nu als ‘transgender awareness’ zouden bestempelen ontstonden ongeveer gelijktijdig met de zelfportretten in vrouwenkleren van kunstenaars als Jürgen Klauke (wiens werk Hugo kende via Roger D’Hondt van New Reform). Maar ze refereren ook naar de optocht van ‘Voil Jeanetten’ tijdens het Carnaval in zijn geboortestad Aalst. Carnaval dat Hugo – ook al woonde hij lang in Antwerpen – zijn leven lang bijwoonde.


Het was vanuit bovenstaande fotografische experimenten dat Roelandt evolueerde tot performance kunstenaar. Wat er voor de camera gebeurde, de ‘gewijzigde’ realiteiten die hij bedacht, interesseerden hem meer dan het fotografisch medium zelf. Een performance waarin het lichaam centraal stond was de performance 'Onderzoek omtrent het actuele esthetische ideaal' in Gent in 1976, waarin – met verwijzing naar Michelangelo – de naakte lichamen van de mannelijke performers beschilderd werden door Roelandt in transparante, regenboog kleuren. De performance ging vergezeld van een tentoonstelling van 16, drie meter hoge portretten, van acht naakte mannen en vrouwen (die telkens in voor- en achteraanzicht getoond werd). Het publiek kreeg een enquêteformulier met een schematische voorstelling van de voor- en achterkant van de mens met de vraag om een ‘esthetisch ideaal’ samen te stellen met delen (benen, armen,
dijen....) uit de verschillende foto’s.